ἔδοχσεν τ[ι β]ολι καὶ τι δέμοι, Ἀντιοχὶς ἐ[πρυτ]‒άνευε, Δρακ[ον]τίδες ἐπεστάτε, Διόγνετος εἶπε·κατὰ τάδε τὸν hόρκον ὀμόσαι Ἀθεναίον τ‒ὲν βολὲν καὶ τὸς δικαστάς· «οὐκ ἐχσελ Χα‒λκιδέας ἐχ Χαλκίδος οὐδὲ τὲν πόλιν ἀνά‒στατον ποέσο οὐδὲ ἰδιότεν οὐδένα ἀτιμ‒όσο οὐδὲ φυγι ζεμιόσο οὐδὲ χσυλλέφσο‒μαι οὐδὲ ἀποκτεν οὐδὲ χρέματα ἀφαιρέ‒σομαι ἀκρ̣ίτο οὐδενὸς ἄνευ τ δέμο τ Ἀθ‒εναίον, οὐδ ἐπιφσεφι κατὰ ἀπροσκλέτοοὔτε κατὰ τ κοιν οὔτε κατὰ ἰδιότο οὐδ‒ὲ ἑνός, καὶ πρεσβείαν ἐλθσαν προσάχσοπρὸς βολὲν καὶ δμον δέκα ἑμερν hότανπρυτανεύο κατὰ τὸ δυνατόν. ταῦτα δὲ ἐμπ̣‒[ε]δόσο Χαλκιδεῦσιν πειθομένοις τι δέ‒[μ]οι τι Ἀθεναίον». hορκσαι δὲ πρεσβεία‒[ν] ἐλθσαν ἐχ Χαλκίδος μετὰ τν hορκοτ‒ν Ἀθεναίος καὶ ἀπογράφσαι τὸς ὀμόσαντ‒ας. hόπος δ ἂν [ὀ]μόσοσιν hάπαντες, ἐπιμελ‒όσθον hοι στ[ρ]ατεγοί  vacatκατὰ τάδε Χαλκιδέας ὀμόσαι· «οὐκ ἀπο[σ]τέ‒σομαι ἀπὸ τ [δ]έμο τ Ἀθεναίον οὔτε τέ[χ]ν‒ει οὔτε μεχανι οὐδεμιᾶι οὐδ ἔπει οὐδὲἔργοι οὐδὲ τι ἀφισταμένοι πείσομαι, κ‒αὶ ἐὰν ἀφιστι τις κατερ Ἀθεναίοισι, κ‒αὶ τὸν φόρον ὑποτελ Ἀθεναίοισιν, hὸνἂν πείθο Ἀθεναίος, καὶ χσύμμαχος ἔσομα‒ι hοῖος ἂν δύνομαι ἄριστος καὶ δικαιότ‒ατος καὶ τι δέμοι Ἀθεναίον βοεθέσ‒ο καὶ ἀμυν, ἐάν τις ἀδικι τὸν δμον τὸνἈθεναίον, καὶ πείσομαι τι δέμοι τι Ἀθ‒εναίον. ὀμόσαι δὲ Χαλκιδέον τὸς hεβντ‒ας hάπαντας· hὸς δ ἂμ μὲ ὀμόσει, ἄτιμον αὐτ‒ὸν ναι καὶ τὰ χρέματα αὐτ δεμόσια καὶτ Διὸς τ Ὀλυμπίο τὸ ἐπιδέκατον hιερὸ‒ν ἔστο τν χρεμάτον. hορκσαι δὲ πρεσβε‒ίαν Ἀθεναίον ἐλθσαν ἐς Χαλκίδα μετὰ τ‒ν hορκοτν τν ἐν Χαλκίδι καὶ ἀπογράφ‒σαι τὸς ὀμόσαντας Χαλκιδέον».vacatἈντικλς εἶπε· ἀγαθι τύχει τι Ἀθεναί‒ον ποσθαι τὸν hόρκον Ἀθεναίος καὶ Χαλ‒κιδέας, καθάπερ Ἐρετριεῦσι ἐφσεφίσατ‒ο hο δμος hο Ἀθεναίον· hόπος δ ἂν τάχιστ‒α γίγνεται, ἐπιμελόσθον hοι στρατεγοί.hοίτινες δὲ ἐχσορκόσοσι ἀφικόμενοι ἐ‒ς Χαλκίδα, ἑλέσθαι τὸν δμον πέντε ἄνδρ‒ας αὐτίκα μάλα. περὶ δὲ τν hομέρον ἀποκ‒ρίνασθαι Χαλκιδεῦσιν, hότι νῦμ μὲν Ἀθε‒ναίοις δοκεῖ, ἐᾶν κατὰ τὰ ἐφσεφισμένα· h‒όταν δὲ δοκι, βολευσάμενοι ποέσοσι τὲ‒ν διαλλα[γ]έν, καθότι ἂν δοκι ἐπιτέδ̣ειο‒ν ναι Ἀθεναίοις καὶ Χαλκιδεῦσιν. τὸς δ‒ὲ χσένος τὸς ἐν Χαλκίδι, hόσοι οἰκντεςμὲ τελσιν Ἀθέναζε, καὶ εἴ τοι δέδοται h‒υπὸ τ δέμο τ Ἀθεναίον ἀτέλεια, τὸς δὲ ἄ‒λλος τελν ἐς Χαλκίδα, καθάπερ hοι ἄλλο‒ι Χαλκιδέες. τὸ δὲ φσέφισμα τόδε καὶ τὸνhόρκον ἀναγράφσαι Ἀθένεσι μὲν τὸν γρα‒μμ[α]τέα τς βολς ἐστέλει λιθίνει καὶ κ‒αταθναι ἐς πόλιν τέλεσι τοῖς Χαλκιδέ‒ον, ἐν δὲ Χαλκίδι ἐν τι hιερι τ Διὸς τὈλυμπίο hε βολὲ Χαλκιδέον ἀναγράφσασ‒α καταθέτο. ταῦτα μὲν φσεφίσασθαι Χαλκ̣‒ιδεῦσιν. v v v v τὰ δὲ hιερὰ τὰ ἐκ τν χρεσμ‒ν hυπὲρ Εὐβοίας θῦσαι ὁς τάχιστα μετὰhιεροκλέος τρς ἄνδρας, hὸς ἂν ἕλεται ̣‒ε βολὲ σφν αὐτν· hόπος δ ἂν τάχιστα τυθ‒ι, hοι στρατεγοὶ συνεπιμελόσθον καὶ τ‒ὸ ἀργύριον ἐς ταῦτα [π]αρεχόντον vacatἈρχέστρατο[ς] εἶπε· τὰ μὲν ἄλλα καθάπερ Ἀ‒ντικλς· τὰς δὲ εὐθύνας Χαλκιδεῦσι κατ‒ὰ σφν αὐτν ναι ἐν Χαλκίδι καθάπερ Ἀθ‒ένεσιν Ἀθεναίοις πλὲν φυγς καὶ θανάτ‒ο καὶ ἀτιμίας· περὶ δὲ τούτον ἔφεσιν να‒ι Ἀθεναζε ἐς τὲν ἑλιαίαν τὲν τν θεσμοθ‒ετν κατὰ τὸ φσέφισμα τ δέμο· περὶ δὲ φυ‒λακς Εὐβοίας τὸς στρατηγὸς ἐπιμέλεσ‒θαι hος ἂν δύνονται ἄριστα, hόπος ἂν ἔχε‒ι hος βέλτιστα Ἀθεναίοις.hόρκος.

Inscriptiones Atticae Euclidis anno anteriores. Editio tertia. Fasc. 1. Decreta et tabulae magistratuum. Edid. David Lewis. – Berlin 1981